Bieliki zostały zaobrączkowane 9 maja 2025 roku przez członków Komitetu Ochrony Orłów z Poznania tj. dr hab. inż. Tadeusza Mizerę oraz Pana Adama Pikułę - leśniczego w Nadleśnictwie Potrzebowice. Podczas tego procesu, oprócz założenia specjalnych oznaczeń umożliwiających późniejszą identyfikację ptaków, przeprowadzono również dokładne pomiry. Zmierzona została długość skrzydeł, skoku oraz ogona, a także szponów tych drapieżnych ptaków, a także określono wagę każdego z młodych osobników. 

W tym roku zaobrączkowanych zostało 6 młodych ptaków (2 samce oraz 4 samice) pochodzące od 3 par dorosłych osobników. Każdemu z piskląt nadano imię, które nie zostało wybrane przypadkowo, co podkreśli indywidualny charakter każdego z ptaków.

W Leśnictwie Rosko imiona Olga i Stasiu przypadły dwóm młodym bielkim. Na terenie Leśnictwa Mężyk swoje imiona - Kasia i Maciej - otrzymały dwa kolejne ptaki. Z kolei w Leśnictwie Osina zaobrączkowane zostały Zuzia i Ewa. Nadanie imion pozwala nie tylko łatwiej śledzić losy poszczególnych osobników, ale także buduje więź między lokalną społecznością a tymi niezwykłymi ptakami. 

W najbliższym czasie planowana jest kontynuacja działań. Kolejne młode bieliki zostaną zaobrączkowane na terenie Leśnictwa Kwiejce.

Obrączkowanie stanowi najważniejszą metodę indywidualnego znakowania ptaków, która polega na założeniu, najczęściej na nogę ptaka obrączki z wytłoczonym niepowtarzalnym kodem literowo-cyfrowym. Kod ten niczym dowód osobisty charakteryzuje ptaka i pozwala go zidentyfikować przy powtórnym schwytaniu lub obserwacji, nawet po wielu latach. Dzięki obrączkowaniu możemy śledzić np. szlaki migracyjne ptaków jak również rozwój populacji danego gatunku.
Obrączki są zakładane tak, że w żaden sposób nie przeszkadzają ptakom w ich funkcjonowaniu przez załe życie.

Na srebrnej obrączce znajduje się między innymi napis GDAŃSK.
Dlaczego? Ponieważ Centrala Obrączkowania Ptaków w Polsce znajduje się w Gdańsku.

Jak wygląda obrączkowanie?
Wspinacz wchodzi na drzewo i po delikatnym włożeniu piskląt do worków, opuszcza je na dół. Pisklęta są mierzone i obrączkowane, wykonuje się jednocześnie dokumentację fotograficzną. W tym czasie wspinacz „na wysokości” dokonuje pomiaru średnicy gniazda oraz robi dokładne zdjęcia. Ptaki po zaobrączkowaniu wkładane są do worków i wciągane na drzewo, gdzie wracają do gniazda.

Bielik jest największym, żyjącym w Polsce ptakiem drapieżnym. Dorosły ptak jest brązowy z rozjaśnioną głową i ramionami oraz krótkim białym ogonem, z kolei dziób ma żółty, a mocne nogi mają nieopierzone skoki (stopy). Młody osobnik jest brunatny o łaciatym upierzeniu, dziób i ogon ma ciemny – tak właśnie wygląda bielik. Podstawę pokarmu stanowią ryby i ptaki wodne, jednak równie chętnie zjadają padlinę. Bieliki budują jedno z największych gniazd spośród wszystkich ptaków. Liczebność bielików w naszym kraju systematycznie wzrasta, ma na to bezpośredni wpływ ochrona miejsc rozrodu zagrożonych ptaków drapieżnych. Ochrona polega na wytyczaniu obszarów zwanych strefami, które trwale lub okresowo zabezpieczają otoczenie gniazd przed wszelkimi formami działalności ludzkiej.